altijd een beetje fun in de klas!

Sommige vragen hebben wel eens onuitgesproken antwoorden, met andere woorden: zo van die antwoorden die je graag wil uitspreken, maar waarvan je nog net optijd denkt: "doe het niet!"...

Ik ben voor de laatste keer met Stijn les gaan geven. Helaas pindakaas, het is nu definitief voorbij! :(
't Was wederom een fijne bedoeling, en vooral een heel actieve klas met grappige vragen, goeie vragen, megapersoonlijke vragen, kortom vanalles.

Even illustreren:
"en.... als gij een lief hebt, hoe gaat dat dan in z'n werking?", vroeg een snuggere leerling. De bal terugkaatsen, was hier 't beste wat ik kon doen, dus vroeg ik hem hetzelfde. Hij antwoordde niet, wat jammer was. Wie weet wat had ik nog kunnen bijleren... Even leek het er dus op dat ik een staaltje seksuele voorlichting uit m'n mouw moest toveren, maar gelukkig bleef het allemaal binnen de perken (ik ben trouwens helemaal geen goeie tovenaar!).

"kunt gij braille lezen?", vroeg een andere slimmerd. Ik wouz eggen: "neen, ik ben analfabeet, en trouwens: lezen is voor saaie mensen!".

Een betere vraag was: "maak jij soms misbruik van je handicap?". Uiteraard moest ik daar hard over nadenken...
Neenee, serieus, 't was tof, en 'k vind het echt spijtig dat het weer voor even gedaan is.

Wat het kokenetentje van zondag betreft, ben ik blij dat ik eens een nuttige bijdrage tot de maaltijd geleverd heb. Wat die bijdrage juist inhoudt, laat ik rustig in het midden...

Voilà, de bureaucratie roept weer, de fax rammelt, outlook schreeuwt om aandacht, de telefoon rinkelt weer opgewekt...

Au revoir!

Timmy