het leven zoals het is...

06:00 uur, gisterenmorgen, daar gaat m'n wekker, nog altijd hetzelfde geluid dat een kraaiende haan moet voorstellen die al veel wakkerder lijkt dan ik. Huphup, bad in, kleren aan, en om 06:30 uur al helemaal de deur uit! Jaja, 't was een uitzonderlijke dag... Ik moest even Stijn z'n stagerapport nalezen, en dat ging om één of andere reden niet zo vlot op m'n laptop thuis, dus dan maar vroeger naar 't werk... Om 07:34 uur tikte ik in aan de prikklok op kantoor. Ok, misschien moet ik me ronduit schamen, maar 't was een vreselijk vroeg uur naar mijn gevoel! Een welgemeende sorry aan de mensen die nog vroeger moeten opstaan...

08:00 uur, tijd om de huisgenoot wakker te bellen die de eer had om even leraar/meester/meneer te zijn in het middelbaar. Voor hem was 08:00 uur ongetwijfeld ook een reselijk uur...
Overdag wordt er, zoals u in het vorige blogpostje niet meteen kon lezen, toch flink gewrkt. Af en toe een telefoontje naar huis met de vraag: "eten we samen? Kook jij, of bestel ik pizza? Wat doe je vanavond? Ik ben wat later thuis.", enzovoort, net zoals in een goedmarcherend huishouden. In de omgekeerde richting gebeurt dit ook geregeld: "waar ligt m'n usb-stick? Het appartement ligt wat vol, maar ik ruim het allemaal wel op. Hoe laat ben je thuis? Er staan nog zwanworstjes ergens. Ik heb brood en smeerkaas gekocht.", etc.

18:00 uur, ik kom thuis, en introduceer een nieuw ritueel, het toeterritueel! Nu ik een voetbaltoeter heb, moet die af en toe uit de kast. Een auto laat je ook geen weken onberoerd voor je deur staan, toch??? "Bwa, da's toch niet zo luid?", merkt Stijn op. Onterecht, vond ik. Er zat dus niets anders op dan eens binnenshuis te toeteren in plaats van door m'n kamerraam. Een kortstondig gevoel van frustratie bij m'n huisgenoot bewees dat het volune toch hoger bleek dan aanvankelijk gedacht... Het leven is mooi met een toeter!

18:40 uur, tijd voor een potje djembé! In het sportcomplex waar Stijn af en toe ook spieren gaat kweken, werd een Afrikaanse dansles gegeven, en ik mocht meetrommelen! Ik had alvast een lift versierd, en daar maakte Stijn gretig van gebruik om ook even mee te rijden, en zo de sportbehoeften te bevredigen ('t was immers veel te slecht weer op te wandelen...).

21:00 uur, koken maar! Heeerlijk, zo laat nog koken, toch als het met twee is, en dan zalig veel eten tot je in de zetel ploft van pure luiheid. Eens de tweede man onder 't dak begonnen was aan z'n nachtshift was het tijd voor weer een nieuw ritueel onder het motto: drink een pintje wanneer het u past, in bad bijvoorbeeld! Hoe zalig is dat: ondergedompeld in warm water met wat schuim op genieten van een frisse pint zonder al te veel schuim. 't Was bijna perfect...