Zo'n week geleden was het even glimlachen geblazen. Ik wou het toen neerschrijven, maar had het te druk met examens, dus werd het schrijven uitgesteld.
Als mijn papa mij naar Leuven voert vraagt hij vaak of ik mijn portefeuille, mijn sleutels en mijn gsm mee heb. Meestal beaam ik dat volmondig, een enkele keer grommel ik omdat ik die dingen natuurlijk mee heb. Soms vraagt mijn papa niet of ik die dingen mee heb... en kom ik in Leuven aan en liggen ze nog thuis. Ik let niet zo goed op mijn spullen, wordt wel eens gezegd.
Vorige week was papa even hier in het appartement. Hij is nog maar net de deur uit en ik zie... zijn heuptasje liggen op de kast. Ik wil hem bellen, en spurt tegelijkertijd naar het raam om hem toe te schreeuwen dat zijn heuptasje nog hier ligt. Hem tegemoet komend op de trap gaf ik hem helegans fier zijn heuptasje terug.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten