Wat denk jij?

Geloof jij dat, dat je aan kleine dingen mensen hun karakter kan leren kennen?

Neem nu het senseo-apparaat... van nature uit zou ik het oude 'padje' enkel eruit doen als ik een nieuwe kop koffie wil zetten en er dus een nieuw 'padje' wil insteken. Ben ik daarom iemand die problemen pas wilt oplossen als ze er zijn. Hmz, dat heb ik misschien een beetje, maar kan toch ook echt bezig zijn met problemen die zich nog helemaal niet stellen. Hoe zouden we dat kunnen noemen; negatief vooruit-denken?

Of een ander voorbeeld; iemand wiens kamer rommelig is, is die mentaal ook chaotisch? Wordt gezegd...

Of neem deze avond... eerst een duvel gedronken (iemand anders koos voor mij en vice versa), vervolgens een verse-munt-thee. Ben ik dan een persoon die de ene keer de stoere man wil uithangen en de andere keer een op een vrouwelijke theekranswijze over gevoelige zaken wil babbelen?

Misschien, mjah, misschien tonen kleine dagelijkse dingen toch wel een beetje hoe je karakter is.

Hoe zit dat bij jullie?

altijd een beetje fun in de klas!

Sommige vragen hebben wel eens onuitgesproken antwoorden, met andere woorden: zo van die antwoorden die je graag wil uitspreken, maar waarvan je nog net optijd denkt: "doe het niet!"...

Ik ben voor de laatste keer met Stijn les gaan geven. Helaas pindakaas, het is nu definitief voorbij! :(
't Was wederom een fijne bedoeling, en vooral een heel actieve klas met grappige vragen, goeie vragen, megapersoonlijke vragen, kortom vanalles.

Even illustreren:
"en.... als gij een lief hebt, hoe gaat dat dan in z'n werking?", vroeg een snuggere leerling. De bal terugkaatsen, was hier 't beste wat ik kon doen, dus vroeg ik hem hetzelfde. Hij antwoordde niet, wat jammer was. Wie weet wat had ik nog kunnen bijleren... Even leek het er dus op dat ik een staaltje seksuele voorlichting uit m'n mouw moest toveren, maar gelukkig bleef het allemaal binnen de perken (ik ben trouwens helemaal geen goeie tovenaar!).

"kunt gij braille lezen?", vroeg een andere slimmerd. Ik wouz eggen: "neen, ik ben analfabeet, en trouwens: lezen is voor saaie mensen!".

Een betere vraag was: "maak jij soms misbruik van je handicap?". Uiteraard moest ik daar hard over nadenken...
Neenee, serieus, 't was tof, en 'k vind het echt spijtig dat het weer voor even gedaan is.

Wat het kokenetentje van zondag betreft, ben ik blij dat ik eens een nuttige bijdrage tot de maaltijd geleverd heb. Wat die bijdrage juist inhoudt, laat ik rustig in het midden...

Voilà, de bureaucratie roept weer, de fax rammelt, outlook schreeuwt om aandacht, de telefoon rinkelt weer opgewekt...

Au revoir!

Timmy

Subjectieve objectiviteit

Als onderzoeker kan men nooit om zijn eigen subjectiviteit heen. Een bijkomende moeilijkheid is dat de bronnen ook nooit objectief zijn. Neem nu dit samenwonen en onze kookkunsten. Ik kan u verschillende verhalen meedelen, het een zal u bewonderenswaardig vinden voor een samenwoonsel van twee mannen, het andere hoogstwaarschijnlijk typisch. Weet je wat, ik geef je ze allebei...

's Middags schafte de pot mexicano's op frans brood. Niet echt Timmy's favoriet; Stijn kon het daarentegen wel smaken. 's Avonds deden de venten meer hun best: puree met erwtjes en worteltjes en worst. De puree was ok, al was er hier en daar nog een brokje en mocht hij meer gekruid zijn, de erwtjes en worteltjes (met bruin gestoofde ajuin) waren al beter, en de worst die zeer beheerst hier en daar bruin was geworden smaakte echt goed. We leren bij, iedere dag... en regelmatig moet er dan een telefoontje naar een vriendin of een familielid gedaan worden met een kookvraag. Piet Huysentruyt weigert tot hiertoe langs te komen. Dit hadden we nochtans voorgesteld, op voorwaarde dat hij een tolk mee zou brengen.

O ja, aan u allen; als u hier komt, help mij dan de keukenhanddoek steeds op de verwarming te leggen. Tijdens mijn lessen over visuele handicap op school geef ik dit als tip mee aan de leerlingen, dat ze bij een persoon met een visuele handicap alles op dezelfde plaats moeten terugleggen.. zelf die handdoek terugleggen lukt echter iets minder.. arme Timmy. Nou ja, goede raad meegeven zonder ze zelf consequent op te volgen, kan ik al langer. Daar weten ze thuis, van de periode dat ik nog wat heviger voor het milieu supporterde, alles van. Is misschien ook typisch pedagogisch? Je verandert de wereld ook meer door 2 andere mensen het gewenste te laten doen, dan door zelf op jou alleen het gewenste te laten doen, n'est-ce pas? Maar ja... woorden wekken, voorbeelden trekken... wordt dan ook weer gezegd...

Zo, ik ga hier nog een volmagige voorzichtige kleine thesispoging wagen, alvorens ook dit weekend ten einde loopt.

Een fijne werkweek gewenst aan u allen!

een korte nachtstop(om 01:05 uur)

Lieve mensen



Terwijl ik met Jamiroquai de nacht doorfunk, ligt m’n huisgenoot vrij uitgeteld te snurken. God weet over wat ie droomt….
Jaja, de slaap niet kunnen vatten, is soms zeer frustrerend, maar op momenten zoals nu ook wel een zalig fenomeen. Alleen, de piekermolen draait meestal ook op volle toeren, en kan enkel gestopt worden door lekkere muziek, of meneertje Slaap die je meeneemt…

Zalige nachtgroetjes!

Timmy

een kleine toelichting...

Beste vrienden en vriendinnen!

Het voor de klas staan, was op zich geweldig! Een stel pubermeisjes doen luisteren, is een puur machtsgevoel, een zaligheid... Ik kreeg wel spontaan een beetje heimwee: wat zou ik nog eens graag transformeren naar de status "leerling"...

De dolle fratsenmaker heeft zichzelf nu ook openbaar gemaakt in een reactie op de desbetreffende blogpost, da's mooi. is het om even het gevoel van pure faam te ervaren? Is het om eventjes in de spotlights te staan? Misschien is het wel om aan te tonen dat sommige mensen zich werkelijk steendood vervelen? In ieder geval, inderdaad, een geslaagd mopje. Stiekem heb ik het naar bloemetjes ruikende speelgoed op het toilet gelegd. Bij elk sanitair bezoekje hoort nu een onbegrensd verlangen naar de hopelijk mooie lente. Ik laat me dan ook af en toe eens goed gaan, en snuif de heerlijke bloemengeur eventjes op. Je ziet, een mens heeft echt niet veel nodig om te kunnen genieten van 't leven...

Maar dan plots komt er een prangende vraag in me op, eentje waar ik het antwoord graag eens wil vernemen, liefst van de grapjas herself: waarom zit er in gods naam bloemetjesgeur in dat ding??? Is dat omdat de mannen zouden kunnen zeggen: "lap, die van ons heeft 't vlaggen!"? Is het eerder voor jezelf bedoeld om dit soort dagen toch wat aangenamer te maken?
Alvast heel erg bedankt voor uw bloemrijke bijdrage!

En voor zij die nog altijd twijfelen aan een eventuele Tea: ze bestaat helemaal niet, neen, niet!

Veel groetjes, en een bloemetje voor alle vrouwen die het momenteel nodig hebben...

Timmy

Samen voor de klas

Stel je eens voor. Stijn en Timmy samen voor de klas. Aangezien ik parallel een drieluik mocht geven over visuele handicap in het vijfde middelbaar, had ik voor mijn laatste les (waarvan de eerste vandaag was, de parallelles dinsdag) een echte blinde opgetrommeld. Gelukkig is Timmy klein, dus kon ik hem gemakkelijk uit mijn hoed toveren. Dus vertrokken we vandaag, om wat voor acht, naar het Sancta-Maria. Na een ochtendelijke wc-stop in een universiteitsgebouw waren we er helemaal klaar voor. Stijn gaf een inleiding en beantwoordde nog even vragen over een tekst die de leerlingen niet hadden gelezen, en dan was het aan Timmy. Praten over zijn leven, omgangstips, hoe te begeleiden, mobiliteit,... Hij behandelde het allemaal op één uurtje zonder moeite. Met af en toe een kwinkslagerige anecdote. De leerlingen luisterden geboeid.

Geregeld hadden we zin om er een showtje van te maken, maar dat deden we wijselijk niet. Alles voor een goede opvoeding voor onze Vlaamsche politici van morgen, n'est-ce pas?

Hierbij hartelijk dank aan die huisgenoot van mij.

Tot de volgende.

Het verband tussen Timmy en Tea

Opschudding en hilariteit een kleine week geleden. Hier kwam een nogal vrouwelijk getinte enveloppe aan op naam van Tea De Waele. Na het voorzichtig te hebben geopend bleek het wat ik dacht: een maandverband. De grappige ziel die dit had bedacht had een gratis maandverband aangevraagd voor Tea De Waele. De enveloppe staat als souvenir nog steeds op de kast, het maandverband is vrees ik spoorloos verdwenen. Geweldige mop!

het leven zoals het is...

06:00 uur, gisterenmorgen, daar gaat m'n wekker, nog altijd hetzelfde geluid dat een kraaiende haan moet voorstellen die al veel wakkerder lijkt dan ik. Huphup, bad in, kleren aan, en om 06:30 uur al helemaal de deur uit! Jaja, 't was een uitzonderlijke dag... Ik moest even Stijn z'n stagerapport nalezen, en dat ging om één of andere reden niet zo vlot op m'n laptop thuis, dus dan maar vroeger naar 't werk... Om 07:34 uur tikte ik in aan de prikklok op kantoor. Ok, misschien moet ik me ronduit schamen, maar 't was een vreselijk vroeg uur naar mijn gevoel! Een welgemeende sorry aan de mensen die nog vroeger moeten opstaan...

08:00 uur, tijd om de huisgenoot wakker te bellen die de eer had om even leraar/meester/meneer te zijn in het middelbaar. Voor hem was 08:00 uur ongetwijfeld ook een reselijk uur...
Overdag wordt er, zoals u in het vorige blogpostje niet meteen kon lezen, toch flink gewrkt. Af en toe een telefoontje naar huis met de vraag: "eten we samen? Kook jij, of bestel ik pizza? Wat doe je vanavond? Ik ben wat later thuis.", enzovoort, net zoals in een goedmarcherend huishouden. In de omgekeerde richting gebeurt dit ook geregeld: "waar ligt m'n usb-stick? Het appartement ligt wat vol, maar ik ruim het allemaal wel op. Hoe laat ben je thuis? Er staan nog zwanworstjes ergens. Ik heb brood en smeerkaas gekocht.", etc.

18:00 uur, ik kom thuis, en introduceer een nieuw ritueel, het toeterritueel! Nu ik een voetbaltoeter heb, moet die af en toe uit de kast. Een auto laat je ook geen weken onberoerd voor je deur staan, toch??? "Bwa, da's toch niet zo luid?", merkt Stijn op. Onterecht, vond ik. Er zat dus niets anders op dan eens binnenshuis te toeteren in plaats van door m'n kamerraam. Een kortstondig gevoel van frustratie bij m'n huisgenoot bewees dat het volune toch hoger bleek dan aanvankelijk gedacht... Het leven is mooi met een toeter!

18:40 uur, tijd voor een potje djembé! In het sportcomplex waar Stijn af en toe ook spieren gaat kweken, werd een Afrikaanse dansles gegeven, en ik mocht meetrommelen! Ik had alvast een lift versierd, en daar maakte Stijn gretig van gebruik om ook even mee te rijden, en zo de sportbehoeften te bevredigen ('t was immers veel te slecht weer op te wandelen...).

21:00 uur, koken maar! Heeerlijk, zo laat nog koken, toch als het met twee is, en dan zalig veel eten tot je in de zetel ploft van pure luiheid. Eens de tweede man onder 't dak begonnen was aan z'n nachtshift was het tijd voor weer een nieuw ritueel onder het motto: drink een pintje wanneer het u past, in bad bijvoorbeeld! Hoe zalig is dat: ondergedompeld in warm water met wat schuim op genieten van een frisse pint zonder al te veel schuim. 't Was bijna perfect...

Laat het potje niet overkoken

Kent u ze? Mneeh, misschien niet. Mjah, hoewel, sommigen onder jullie misschien wel.
Die dagen waarop u van een hele dag niet zoveel nuttig doet (hoewel 20 pubers een uurtje onderrichten best wel nuttig is)... tot het 22 uur wordt en u vindt dat het welletjes is geweest... Om dan toch nog enkele uren productief te werken. En toch met een half voldaan en stikkapot gevoel in bed te mogen kruipen.

Er is deze avond (het was negen uur) zelfs nog eens echt gekookt op het appartement... en wel door onszelf... Steak met gebakken patatjes en tomaat. Niet slecht voor een kluns. Nou ja, u hebt het resultaat natuurlijk niet gezien (1/2), of geproefd (2/2). Maar naar onze mening doorstond het de test. Al bestond het testpubliek uit mannelijke hongerige magen die niet zoveel zin hadden in echt gezond. Waarschijnlijk het enige testpubliek dat mijn kookkunst nog een beetje kan appreciëren.

Verder heb ik hier de kraan afgebroken deze week (wat twee weken fitness niet kunnen doen) en toetert Timmy er geregeld op los. Over deze twee fenomenen leest u waarschijnlijk later nog wel eens iets. Dus zelfde plaats, andere tijd.

Groeten vanuit een mystiek, rustig en vooral nachtelijk Leuven.

danger?

Sinds gisteren heb ik misschien een nieuwe angst te overwinnen: de angst voor de thesisstudent! Tegenslagen kunnen een mens boos maken. Hopelijk hou ik er geen blauwtje aan over (blauw oog is zo stom in dit geval he :P ). Nuja, 't komt wel goed. Schouderkloppen geven tot die helemaal kapot is, af en toe een rum-cola gaan brengen met al dan niet meer rum of cola, afhangende van t moment, en dat komt allemaal in kannen en kruiken.

Ik ben ondertussen al wat overbodig is op m'n hoofd helemaal kwijt, en dat is een zaligheid, geloof me. Ellen, jaja, dezelfde als in 't vorige blogpostje, weet van aanpakken. Geef ze iets in haar handen dat op een grasmachien lijkt, en ze is vertrokken! Nog geen 15 minuten later was ik al verlost van al dat haar, nuja, verlost nu ook nog niet helemaal. Even de stofzuiger van onder het stof gehaald, en voilà, probleem gefixt!

En nu weer werken!

Groetje

Timmy

Ze bestaan.

Ze bestaan. Ze bestaan wel degelijk, mijnheer. Rotdagen met een geweldig slot.

Om half zeven opstaan om naar het Guislainmuseum in Gent te gaan met het oog op de thesis. Belangrijkste conclusie daar was dat de hoofdverantwoordelijke wel dacht dat ze mij kon helpen, maar dat ik een mail moest sturen met alle info die ik nodig had... Dus weer tram en trein op... Om vervolgens, een dutje later, een afspraak bij de promotor te hebben... Een afspraak die me het hele thesisgedoe nog minder deed zien zitten (juiste zin?). Voelde me echt boos en triestig achteraf.

S'avonds was er dan echter nog een geweldige squashpartij met Ellen, die achteraf ook origineel kookte. En vervolgens was het tijd voor nog wat keuvelen met Timmy en Ellen bij een sigaretje/koffie/glaasje wijn/fruitsap/limonade (hangt er van af wiens perspectief je neemt op welk moment van het keuvelen). Oergezellig, superleuk. Deze avond dus nog maar amper gewerkt... maar wel terug wat blij. Ook veel waard.

Stilaan tijd om in bedje te kruipen. Oh ja, de uuraanduidingen op deze blog bij 'berichten geplaatst' kloppen niet, zijn gewoonweg fout... Het is nu immers 1 uur. Nou ja, tijd is een relatief begrip. Behalve bij thesisstress. En zo eindigt de dag weer zoals ie begonnen was.

la première fois

Ja, het is zover. De eerste werknacht. Morgen is er niet veel gepland in de voormiddag, dus dan werkt een mens eens wat langer door. En het is hier verbazend stil. Hoor Timmy zijn gesnurk niet, hoor enkel mijn eigen getokkel, mijn pc die een stofzuiger lijkt, en zalige muziek. Of hoe werken best aangenaam kan zijn. Koffie blijkt trouwens uitstekend te werken om wat wakker te zijn, dit is nu al de uitvinding van het semester. Leve senseo. Binnen een viertal uur moet die huisgenoot opstaan, langs deze kant wens ik hem virtueel veel succes.

Beste huisbinnenpiepers, een zalige nacht aan u allen.

dolle keukenpret!

In onze keuken wordt dagelijks veel beweging gesignaleerd. Er wordt gekookt, afgewassen, de frigo wordt regelmatig bijgevuld, en er is zelfs al één keer uit pure noodzaak door onszelf gekuisd! Pure overmacht was het, toen het flesje kriek de kilte in de ijskast niet meer aan kon, en explodeerde, of toch zoiets... Het duurde even vooraleer het goedje weggewerkt was, evenals de plakkerij die erbij hoorde, maar eind goed, al goed! We konden weer lang en gelukkig verder
leven, hopelijk zonder al te veel gesmos.

Aangezien een mens rond 11 uur 's avonds al wel eens honger durft te krijgen, zijn verschillende noodoplossingen rijkelijk voorzien. Lang leve zwanworstfeestjes, chips, hamburgers, maaaaaaar..... ook fruit en af en toe zelfs een versgeperst sapje. Sportmannen moet je goed opvangen nadat ze halfdood uit de fitness komen is mij in het oor gefluisterd. Dat wordt dus nog regelmatig persen geblazen (zucht). Nuja, dan heb ik tenminste ook eens een reden om wat van dat gezond sap binnen te werken.

Zo, en nu is het tijd om in actie te schieten. Er moet toch één iemand de verdiener zijn in huis, toch???

gegroet!

Timmy

wie klopt er daar...?

24 december, afgelopen jaar, een ongeduldige mens aan de deurbel, en dan.... Een lift die compleet overladen op 't derde aankomt. Latten, planken, enzovoort, het werd allemaal binnengeduwd, hoe meer, hoe beter! En ja hoor, ook twee mensen staken de kop op: Stijn vergezeld door de papa, helemaal klaar voor een dagje geklus, en dat op de vooravond van kerstmis dan nog wel.. Amper een dag later stond alles ongeveer op poten. Over de hoogslaper van Stijn bestond nog wel Eenige vrees wat de stevigheid betrof, maar al snel kwamen er concrete oplossingen voor bepaalde problemen uit de bus. Onderhandelingen hierover zijn helaas nog verre van afgelopen… En wat is een huis waar twee nieuwe mannen regeren zonder eten, drinken, snoep en goeie muziek, niets toch? Om u eventjes een idee te geven van de efficiëntie van een nieuwe man: hij koopt drank en snoep voor maaaaaanden! En terecht! Wat ook zeker niet mocht ontbreken, was een mooie "drankkast", uiteraard enkel voor decoratieve doeleinden zoals bij velen het geval is.. Welke zo de belangrijkste huishoudtoestellen zijn in onze keuken? Wel…. De ovenm ag zeker niet vereenzamen, dus die verdient bijna dagelijks een beetje aandacht, maar zeker en vast ook de potten, pannen en ander kookgerei. Jaja, er wordt bij ons ook wel degelijk gekookt! Om onze kookkunsten te vergelijken met die van de vrouwen hebben we al wat gasten over de vloer gehad die aan deze belangrijke vergelijkingstest hebben meegewerkt. Om een bruikbaar resultaat te hebben, zal er gedurende een heels chooljaar de mogelijkheid zijn voor jullie om te komen proberen. Er valt jammergenoeg geen prijs te winnen, of misschien toch: een massage naar keuze van stijn, mezelf,of van allebei tegelijk! dus laat uw kans niet schieten… Zo, genoeg info gedeeld voor een eerste verslagje. Er volgt ongetwijfeld nog meer hilariteit in de toekomst, dus hou hem in de gaten die blog. Veel groetjes vanuit een onvervalste nieuwe nieuwemannenwereld! Timmy