hoe een man een andere man oppeppen kan, daar weten we alles van!

"Hoe doen jullie dat dan, zo elkaar opbeuren? Wel, hier is een mogelijk scenario:

18:00 uur, ik kom thuis, Stijn zit achter z'n pc. Ik mompel iets van "hey", hij doet hetzelfde. Na wat gegrommel tegen elkaar, begint de eerste z'n verhaal te doen. Uiteraard moet daarop gereageerd worden en er ontstaat al gauw een gesprek. Ik plof me neer op de grond in Stijn z'n kamer. De tweede doet z'n verhaal, en wederom dezelfde procedure. Daarna ga ik in bad, een bad geeft me weer de nodige kracht om de rest van de avond door te komen. Rodrigo y Gabriela weerklinken uit het kleine badkamerradiootje dat al heel wat te verduren gekregen heeft. Kreetjes zoals "arrrrribaaa!" en "ollééé!!", wat platte praat, een mopje, en voilà, de mannen zijn er weer helemaal klaar voor!

Tot zover deze aflevering van "het leven zoals het is, twee mannen onder 1 dak"...

Getekend,
T!

U bent een ferme fan, want wij schrijven wat jij niet bedenken kan?!

Intussen is onze Fransman al weer vertrokken. Hoe was ie vraagt u zich af? Wel, hij viel mee, maar niet meer dan dat. Hij noemde Flavien, ik heb hem bij zijn eerste avond een zwaar bier getrakteerd... en hij heeft mij nooit terug getrakteerd. Hij had wel de fijne gewoonte om glazen mee te nemen uit de cafés waar hij zijn laatste uren sleet... dus vanaf nu kan uw Leffe, Duvel of Westmalle in een aangepast glas worden geschonken. Eigenlijk hebben we hem niet zo vaak gezien.. hij kwam meestal enkele uren voor het ochtendgloren aan... één keer tijdens het ochtendgloren.. één keer erna Volgens getuige X. zag hij er ook onhygienisch uit. Dit was ons, de mannen, natuurlijk niet opgevallen. Nou ja, hij deed niet zoveel moeite, maar was ok. En gaf ons bij het weggaan een kaartje waarop toch stond dat we altijd in Straatsburg welkom waren. Maar niet te vergeten, we hadden ook een gratis impro-week dankzij onze gast. We weten nu hoe impro-theater werkt... of niet werkt.. Ik heb verschillende mooie dingen gezien, geregeld echt goede acteurs, mooie "beelden", grappige scènes, een geheel waarvan het soms moeilijk te geloven is dat het uit het niets is ontstaan. Af en toe waren er ook slechte stukken.. maar dat is niet verbazingwekkend.. en dat heb je altijd.

Intussen kabbelt het leven hier weer verder, met Timmy die geleerd heeft dat een afwas laten staan niet altijd het meest ideale is, zeker niet in een kaassausgeval... maar die toch snachts en savonds flink verderploeterde zodat we de (denkbare) deur van onze keuken niet meer moeten sluiten voor gasten. Verder ook de mannen die vaak een hele avond mekaar steken geven, mekaar al eens ergeren.. maar.. mekaar ook kunnen opbeuren. Elk zijn verhaal doend, gewoon even luisterend. We waren het erover eens, met twee wonen is fijner dan alleen wonen.

En dan nog een mooie wijsheid om mee af te sluiten:

"Ook al heb ik soms een te grote klep
Weet da'k u graag heb"

't Zou bijna een liedje van de Fixkes kunnen zijn. Voor zatte, nachtelijke, platvloerse wijsheden kan u bij mr. T! terecht op zijn gekend nummer. U schrijft zich in door "ik ben nen ferme fan, jij schrijft wat ik niet bedenken kan" naar hem te sms-en. Bij gelegenheid ontvangt u dan ook een wijsheid.