Twee mannen onder één dak

Goeieavond buurman/vrouw!

2008-11-12T12:48:00.000-08:00

Goeieavond buurmanvrouw!

Afgelopen zaterdag deden we iets leuks, een initiatief om eens te weten te komen wie zo allemaal in ons gebouw woont, dat vonden we meer dan nodig. Daarom organiseerden we een “bewonersfeestje”. Stijn maakte heerlijke hapjes waarvan we zelf al duchtig hadden gesmuld alvorens ook maar iemand de kans kreeg hetzelfde te doen. Ook drank was er genoeg voor heel de blok!

Zeven uur ’s avonds, het aanvanguur van ons bewonersfeestje. Vol spanning, met de deur geopend en een papier op die deur geplakt met “wees welkom”, wachtten we op onze buren. De zenuwen waren gespannen… Om kwart na zeven was er nog geen levende ziel te bekennen. Om het allemaal niet te “gemaakt” te laten lijken, keken we dan maar even tv.

8 uur, nog steeds niemand…. Lichtjes verontrust, aten we nog een beetje van de hapjes, waarvan 1 soort al helemaal op was. Kwart na 8, een deur die opengaat, iemand op de trap…. Jaja, de eerste buren! En jawel, inderdaad, vanaf dan zijn er uit de meeste appartement wel degelijk mensen binnengevallen in onze woonst. Uiteindelijk hadden we toch een man of 7 op bezoek, en werd het allemaal nog zeer geslaagd! Rond 12 uurwas het voor de meesten tijd om terug huiswaarts te keren. Iedereen kwam dan ook speciaal van zeer ver om bij ons een biertje of wijntje te komen drinken…

We genoten nog gezellig na, en leven hoogstwaarschijnlijk nog lang en gelukkig!

magische klanken

2008-09-08T15:34:00.000-07:00

Met de magische folkklanken van Värttinä sluit ik de dag af. De huisgenoot, die ondertussen ook tot de werkende mensheid behoort, slaapt misschien al. Het gebeurt wel vaker dat de dag voor de ene al wat langer duurt dan voor de andere, of anders gezegd, dat de nacht wat korter is voor de ene dan voor de andere. Wat vandaag absoluut gelijklopend was? De onweerstaanbare drang om het glas, verzameld over enkele maanden, weg te gaan brengen. Met elk een zak of twee aan de arm stapten we moedig naar de verlossende glasbakken toe, op dit ogenbluk omringd door kermisgedruis. De oliebollengeur oversteeg lichtjes die van de glasbakken, wat het wat aangenamer maakte om onze opruimplicht te vervullen. Jammer genoeg, of gelukkig misschien, hadden we geen geld bij. De zwier- en zwaaigoesting zat er bij mij meer dan ooit in. De huisgenoot overtuigen om samen eens compleet wild te gaan, was een iets moeilijkere taak, nog moeilijker zelfs dan met volle zware zakken glas naar de kermis gaan...
Zo, ik vertel mezelf nog eventjes slaapwel met een mooi dromerig slaaplied....

Nachtgroetje!

Getekend,

T
Bon, ik vertel mezelf slaapwel doormiddel van een mooi

Zie ze daar zitten

2008-07-29T17:35:00.000-07:00

Zie ze daar zitten. Twintig voor twee. Plaats van het gebeuren: de living. De ene zou moeten slapen, de andere thesissen. Wat zou moeten is even niet belangrijk. Wat gebeurt wel. Samenwonen, babbelen. Genieten van een gezellig bij elkaar zijn. Bijna een rust die ze bij elkaar vinden. De ene zou het bijna vies vinden om dit te lezen, de andere hooguit melig.
Wat voorafging... na een caféetje te hebben gedaan, kwam de andere thuis rond tien na twaalf. Een voorzichtig geklop op de deur van de ene, die blijkbaar al wakker was. Schrik dat de sleutel nog op de deur zat, waardoor de andere niet zou zijn binnen gekunnen. De deur was gelukkig niet op slot. Nu de ene toch ook wakker was begonnen ze wat te babbelen. Koetjes, kalfjes, maar ook de graanoogst passeren de revue. Net zoals ze het wel eens over uiers durven hebben. Uiteindelijk babbelen ze nog wat in de zetel. Belanden zou al te wild geklonken hebben. Er wordt gebabbeld. De andere eet nog wat chips, hoe kan het ook anders. Ze praten nog wat verder... het wordt tegen tweeën. De andere wordt wat moe en moet naar het toilet. Het signaal om zich toch nog even achter het bureau te scharen.
Ze praten toch nog even verder alvorens de andere achter het bureau gaat zitten. Het lijkt er voor de andere meer op dat ie toch nog wat in België blijft. Helemaal zeker is het nog niet, maar de kans lijkt wel groter en groter. Voorzichtig begint de andere te onderhandelen bij de ene over wat een verlengd verblijf zou kosten. Hij doet een voorstel. Het wordt een eerlijk voorstel bevonden. Ze zullen het nog wel eens doorbabbelen.
De andere gaat terug achter zijn bureau zitten. Dat kan hij al goed. Nu nog het werken terwijl. Hij weet dat de ene muziek is aan het luisteren. Hij vraagt om het luider te zetten... Langzaamaan begint Sigur Ros de huiskamer te vullen. De andere vindt dat leuke muziek. Hij krijgt het idee van een blogpost. Schrijf het op voor het weer weg is. Morgenvroeg is vannacht niet.

Shake that...milk.

2008-07-01T14:57:00.000-07:00

Die huisgenoot. Mezelf nestelend in thesiskommerenkwel, vond ik dat ik wel een milkshake verdiende...En zo geschiedde... Timmy ging stiekem om bananen, en maakte een grote kom milkshake...een geweldige manier van pauzeren.. en we hadden zowaar nog wat fruit binnen.

Nog zes weken min een dag te gaan voor mijn thesis... Als ik zo dadelijk nog een beetje lees ben ik zowaar op schema.

Arrivederci Hans!

De appel en de boom

2008-06-30T14:53:00.000-07:00

Zo'n week geleden was het even glimlachen geblazen. Ik wou het toen neerschrijven, maar had het te druk met examens, dus werd het schrijven uitgesteld.

Als mijn papa mij naar Leuven voert vraagt hij vaak of ik mijn portefeuille, mijn sleutels en mijn gsm mee heb. Meestal beaam ik dat volmondig, een enkele keer grommel ik omdat ik die dingen natuurlijk mee heb. Soms vraagt mijn papa niet of ik die dingen mee heb... en kom ik in Leuven aan en liggen ze nog thuis. Ik let niet zo goed op mijn spullen, wordt wel eens gezegd.

Vorige week was papa even hier in het appartement. Hij is nog maar net de deur uit en ik zie... zijn heuptasje liggen op de kast. Ik wil hem bellen, en spurt tegelijkertijd naar het raam om hem toe te schreeuwen dat zijn heuptasje nog hier ligt. Hem tegemoet komend op de trap gaf ik hem helegans fier zijn heuptasje terug.

Koken, voetafdrukken en voortijdige heimwee

2008-06-30T14:44:00.000-07:00

Ik vraag hem even om in de wokpan te gaan staan. Foto voor een powerpoint voor een sollicitatiegesprek waarbij een workshop wordt uitgewerkt rond koken en een ecologische voetafdruk. Hopen dat zijn voetafdruk niet te hard in de pan staat. We moeten er tenslotte nog mee koken.

Zes weken te gaan. Zes weken die hopelijk betrekkelijk snel een job opleveren...maar ook een thesis. Eentje waardoor ik mijn diploma kan bekomen. Eentje dat ik zelf ok vind, los van de mening van de rest van de wereld der promotoren. Zes lange weken. Nachtelijk werk. Af en toe eens de zon zien opkomen. Voorafgegaan door vogelgefluit. Weten dat het niet meer zo vaak gaat voorvallen dat je de zon ziet opkomen terwijl je achter je bureau zit. Tot je beseft dat dat misschien wel nog eens vrij snel gaat gebeuren.. in de winter, rond acht uur smorgens (om hoe laat komt de zon eigenlijk op in de winter?), op het bureau van je werkgever. Waarschijnlijk denk ik dan eens terug aan die o zo romantische thesistijd. Waarschijnlijk wel. Achteraf. Bezien.

hoe een man een andere man oppeppen kan, daar weten we alles van!

2008-04-10T01:48:00.000-07:00

"Hoe doen jullie dat dan, zo elkaar opbeuren? Wel, hier is een mogelijk scenario:

18:00 uur, ik kom thuis, Stijn zit achter z'n pc. Ik mompel iets van "hey", hij doet hetzelfde. Na wat gegrommel tegen elkaar, begint de eerste z'n verhaal te doen. Uiteraard moet daarop gereageerd worden en er ontstaat al gauw een gesprek. Ik plof me neer op de grond in Stijn z'n kamer. De tweede doet z'n verhaal, en wederom dezelfde procedure. Daarna ga ik in bad, een bad geeft me weer de nodige kracht om de rest van de avond door te komen. Rodrigo y Gabriela weerklinken uit het kleine badkamerradiootje dat al heel wat te verduren gekregen heeft. Kreetjes zoals "arrrrribaaa!" en "ollééé!!", wat platte praat, een mopje, en voilà, de mannen zijn er weer helemaal klaar voor!

Tot zover deze aflevering van "het leven zoals het is, twee mannen onder 1 dak"...

Getekend,
T!

U bent een ferme fan, want wij schrijven wat jij niet bedenken kan?!

2008-04-09T14:05:00.000-07:00

Intussen is onze Fransman al weer vertrokken. Hoe was ie vraagt u zich af? Wel, hij viel mee, maar niet meer dan dat. Hij noemde Flavien, ik heb hem bij zijn eerste avond een zwaar bier getrakteerd... en hij heeft mij nooit terug getrakteerd. Hij had wel de fijne gewoonte om glazen mee te nemen uit de cafés waar hij zijn laatste uren sleet... dus vanaf nu kan uw Leffe, Duvel of Westmalle in een aangepast glas worden geschonken. Eigenlijk hebben we hem niet zo vaak gezien.. hij kwam meestal enkele uren voor het ochtendgloren aan... één keer tijdens het ochtendgloren.. één keer erna Volgens getuige X. zag hij er ook onhygienisch uit. Dit was ons, de mannen, natuurlijk niet opgevallen. Nou ja, hij deed niet zoveel moeite, maar was ok. En gaf ons bij het weggaan een kaartje waarop toch stond dat we altijd in Straatsburg welkom waren. Maar niet te vergeten, we hadden ook een gratis impro-week dankzij onze gast. We weten nu hoe impro-theater werkt... of niet werkt.. Ik heb verschillende mooie dingen gezien, geregeld echt goede acteurs, mooie "beelden", grappige scènes, een geheel waarvan het soms moeilijk te geloven is dat het uit het niets is ontstaan. Af en toe waren er ook slechte stukken.. maar dat is niet verbazingwekkend.. en dat heb je altijd.

Intussen kabbelt het leven hier weer verder, met Timmy die geleerd heeft dat een afwas laten staan niet altijd het meest ideale is, zeker niet in een kaassausgeval... maar die toch snachts en savonds flink verderploeterde zodat we de (denkbare) deur van onze keuken niet meer moeten sluiten voor gasten. Verder ook de mannen die vaak een hele avond mekaar steken geven, mekaar al eens ergeren.. maar.. mekaar ook kunnen opbeuren. Elk zijn verhaal doend, gewoon even luisterend. We waren het erover eens, met twee wonen is fijner dan alleen wonen.

En dan nog een mooie wijsheid om mee af te sluiten:

"Ook al heb ik soms een te grote klep
Weet da'k u graag heb"

't Zou bijna een liedje van de Fixkes kunnen zijn. Voor zatte, nachtelijke, platvloerse wijsheden kan u bij mr. T! terecht op zijn gekend nummer. U schrijft zich in door "ik ben nen ferme fan, jij schrijft wat ik niet bedenken kan" naar hem te sms-en. Bij gelegenheid ontvangt u dan ook een wijsheid.

oorlogsmisdadiger!

2008-03-28T03:43:00.000-07:00

Een mens wordt af en toe aangevallen, zelfs als ie aan het prille begin van de nacht in bad zit te genieten van welverdiende rust! Een balletje vloog opeens vanuit het "niets" mijn richting uit. Vakkundig gooide ik het terug naar de overkant. Het bleef daar echter niet bij. Een glas/flesje water dat al twee maanden ofzo bij de huisgenoot in de kamer stond, reeds geopend uiteraard, kreeg ik zomaar over m'n kortgeschoren kop gegoten. Waren mijn onderhandelingstechnieken niet goed genoeg geweest, dan had ik gegarandeerd nog een blikje bier te verwerken gekregen (autch)... Nuja, platte praat, met dingen naar elkaar gooien, 't is één groot feest. Vanavond is het tijd voor de grote nachtelijke opkuisactie! Met drankjes en leuke muziek kuisen wij als geen ander de nacht door! Allemaal omdat we volgende week een franse gast hebben... Er zal een internationaal improvisatietheaterfestivaldingesblablabla plaatsvinden, en ze zochten nog "gastgezinnen". Die kerel gaat nog nooit zo'n ideaal "gastgezin" gezien hebben denk ik! :P

Au revoir (ooievaar voor de eventuele spraakgebrekkigen)

Getekend,
T!

cadeautjes!

2008-03-26T11:14:00.000-07:00

De huisgenoot is soms toch echt wel creatief als ie gaatt shoppen.... Toen ik thuis aankwam, zei hij dat hij een cadeautje had voor me. De hints waren dat ik er misschien maar 1/20ste van zou krijgen, 't hing allemaal af van hoe goed ik was.... Mijn nieuwsgierigheid is nu eenmaal snel geprikkeld, dus wou ik meer... Het gaat om verschillende wierrookstokjespakjesdinges, ofzoiets. Ik kreeg een lijst met geurtjes in m'n nek gedraaid. Iemand ooit al gehoord van
gardenia,
kamperfulli,
lotus,
mirre,
musc,
pachuli,
sandelhout,
wierrook uit de oudheid,
zuiveringshout en blablabla. Gegarandeerd dat er geen één van de geurtjesnamen correct gespeld is! :P
Allez, begin er maar eens aan he, m'n kansenaantal valt nog mee tschijnt, maar toch, er valt ook veel te verliezen. Op dit moment brandt er zo'n magisch stokje, heeeeerlijk, straf, lekker, maar Joost mag weten hoe het stokje noemt...

Bent u een echte snuffelaar, hebt u een fijne neus, of misschien een megabrede dikke met van die megagaten in? Kom maar af! U zal beloond worden als alles goed gaat!

Dankuwel, Stijn, dit vind ik pas entertainment!

Groetje!

T!

sKb everybody!! Skb everybody!!

2008-03-23T17:43:00.000-07:00

De eerste lentedagen zijn voorbij, niet dat we er veel van gemerkt hebben, maar 't is dus echt officieel lente!

De nacht is weer gevallen hier, kwart voor twee, dit keer is het pearl jam die zachtjes de living vult met een melig nummer...

Een stadion, een veld met mannekes die anderhalf uur lang achter een bal lopen, een hoop gekken die daar op trommels slaan om zo goed en zo kwaad mogelijk te supporteren. "komaan leeeuweeeee! komaan leeuweee!", "zitten en zwijgen, bambam bambambambam! (de troms)". Jaja, de twee mannen, vergezeld door twee klassedames en een gentle man in wording, zijn daadwerkelijk naar de voetbal gaan kijken. Beveren ging op z'n bakkes tegen Leuven, 1-0 was het, en daarvoor hebben wij anderhalf uur staan shaken op de ijzige ritmes van meneertje Winter! We supporterden wel dapper voor Beveren, sommigen luid, sommigen stil. Ellen was ronduit de stilste supporter, maar uiteraard daarom niet de minst trouwe van de bende... Tijdens de rust wilden we ons op de hamburgertent storten, met een hele hoop Beverensupporters, maar toen Bart, de hamburgermeneer, liet weten dat hij uitverkocht was, moest hij er aan geloven. Hij had een held kunnen zijn, maar moest afdruipenh, en z'n kot sluiten nadat het omgedoopt werd tot percussie-instrument. Een prachtige ritmischebegeleiding van de geschreeuwde Beverenkreten/aanmoedigingsliedjes was dan ook het resultaat...

Ondertussen bleven we het koud hebben, maar Stijn dacht er toch iets op gevonden te hebben, iets dat aanvankelijk voor wat warmte had moeten zorgen, maar enkel een niet te schatten doordringende geur met zich mee bracht. U kent ze wel, van die stille maar venijnige lanceringen.... Veel efficiënter dan een gaskamer mijn gedacht!

Om terug op te warmen, hebben de twee mannen zich gewaagd aan wat straffer spul. Een echte mannelijkgetinte avondafsluiter!

En nu toch maar weer bedje in... Zes na 2! De nieuwslezer heeft zonet mijn schrijfspirit doorbroken...

Getekend,
T!

Avondliedeke (voor heel gevoelige lezers)

2008-03-20T06:30:00.000-07:00

Terwijl Timmy naar concerten gaat die gaan over hoe je ezels moet pijpen, bevind ik me geregeld in het archief van de Broeders van Liefde, alwaar ik het volgend avondliedeke uit een boekje opscharrelde:

“ ’t Is Goed, in ’t eigen hart te kijken
Nog even voor het slapen gaan
Of ik van dageraad tot avond
Geen enkel hart heb zeer gedaan
Of ik geen oogen heb doen schreien
Geen weemoed op een wezen lei
Of ik aan liefdelooze menschen
Een woordeke van liefde zei
En vind ik in het huis mijns harten
Dat ik één droefnis genas
Dat ik mijn arm heb gewonden
Rondom één hoofd dat eenzaam was
Dan voel ik op mijn jonge lippen
Die goedheid lijk een avondzoen
’t Is goed in ’t eigen hart te kijken
En zoo z’n oogen toe te doen"

(A. Nahon)

een ware levensles (niet voor gevoelige lezers!)

2008-03-20T00:20:00.001-07:00

Wat een concert van Kommil Foo een mens allemaal kan bijbrengen.... 't is als het ware een waar genot voor uw cultureelgezinde geest. Het gat der cultuur is bij mij weer een beetje kleiner na het horen van dit mooi folkliedje met als tekst:

"Mens durf toch te leven, Uw geesteswil is vrij
Nog even en dan sterft u, En dan is de pret voorbij
Dus hup de stoute schoenen, Leef dees' flinterdun moraal
Gedraag je als de duivel, En het vleesgeword' schandaal
Doe lekker waar je zin in hebt, Ja volg uw waren aard
pijpt met volle bakkes, Een ezel of een paard
Zo grote paardenlullen, zo enorm de ez'lenpik
Krom toch uwe ruggen, Sluit uw ogen, zuig en lik
Ach hoe groot toch is uw vreugde, Hoort hoe blij het beestje balkt
Als u met uw tongpunt Ezels eikel heeft verschalkt
Maar...Let op uw positie,Met uw mond vol ez'lenzaad
Zorg in hemelsnaam Dat u er niet achterstaat
Genoegzaam is bekenddat als een ezel eind'lijk spuit
Schopt hij louter uit extaseMet zijn poten achteruit
Te vaak al was er schade Voor een arme boerenknecht
Geen tand meer in zijn smoelwerk En zijn onderkaak gehecht
De mens die durft te leven Neem dees' goede raad van mij
Voor het opperste genot Pijpt men een ezel van opzij..."

In de rubriek 'serieuze levensvragen'

2008-03-17T06:56:00.000-07:00

Begin je van talkpoeder te babbelen?

Word je van een rondleiding draaierig?

de nacht, de nacht....

2008-03-14T19:09:00.000-07:00

Lieve mensen,

Wat is de nacht toch iets geweldigs. Net van halftwaalf tot halfdrie zitten msnnen en een gezellig gesprek gehad, jaja, zelfs virtuele gesprekken kunnen soms gezellig zijn... Ik geloofde dat ook nooit, maar toch, af en toe... Misschien is de gouden tip dat je een halfuurtje pauze moet inbouwen om eens iets anders te doen, wie weet.

Nu weerklinkt een superlekkere jazzversie van "fragile" door m'n oortjes, ooit gezongen door Sting, u weet wel wie.. 'k Ben alleen, niemand hier, misschien één enkele verstopte muis ofzo, maar dat deert me niet zolang die blijft waar ie is.. De afwas is intussen voor 3/4 gedaan, een beetje flink van me vind ik. Lilly heeft vakkundig m'n haar afgeschoren, nog nooit was een hoofdopfrisbeurt zo spannend! 't Is nu 03:13 uur als ik deze woorden typ, de huisgenoot moet binnen welgeteld 3 uur en 47 minuten bij de tandarts zijn.... Hoe grappig is dat wel niet! :P Als ik wakker ben, zal ik er eens aan denken, maar garanties zijn in de verste verte niet te bespeuren vrees ik.

Voilà, "fragile" is gedaan, ik zoek m'n bedje op...

Nachtelijke groetjes!

T!

oproep aan alle keukenliefhebbers

2008-03-14T02:03:00.000-07:00

Met keukenliefhebbers bedoel ik meer dan alleen maar kookwonders.... Een keuken houdt namelijk ook in dat er dingen moeten afgewassen worden... :(
Al drie dagen staat er een afwas waarvan ik weet dat ik hem absoluut moet doen. Elke keer weerals ik thuiskom, en het is stilletjes in huis, en ik heb een hele dag gewerkt, ontbreekt de goesting om eraan te beginnen, maar het plichtsbesef is er wel. Ik heb denk ik gewoon af en toe een stamp onder m'n ...*** nodig om in actie te schieten, toch zeker deze week...
Dus: lieve mensjes, geef me eens goeie redenen om een afwas niet zolang te laten staan... Jullie zijn daar ongetwijfeld allemaal gedisciplineerder in dan ik... :P toch???
Voor alle duidelijkheid: normaalgezien gaat het beter met de aafwasdiscpline bij mij hoor, gewoon, soms.... Soms zijn er van die momenten... :)

Als er mensen zijn die zich geroepen voelen om samen met mij af te wassen (ik zal proberen geen toefjes schuim op uw neus te doen, of met de handdoek op uw poep te slaan): altijd welkom!

Getekend,
T!

PS: gelukkig is het veel beter gesteld met mijn wasgewoonten, elke dag een heerlijk badje, daar ben ik dol op! Misschien de afwas meenemen in bad??? :P

oooooooooooh Marijke, hou me....****

2008-03-13T01:30:00.000-07:00

Patrick is nu definitief verleden tijd, weg ermee! De wisselsleutels worden alvast weer uit de schuif gehaald om ze aan iemand anders toe te vertrouwen.

Gisteren had ik een afspraak met onze nieuwe "floor hostess". Ze heet Marijke, leeftijd speelt geen rol, maar kan interessant zijn. Ze kwam sympathiek over. Na eerst getoond te hebben wat ze zeker NIET moet kuisen, liet ik haar de rest van het appartement zien, en ze zag dat het goed was (denk ik toch)... Ze klonk vrolijk en actief, vlot, spontaan...
'k Zou zeggen: "Marijke, laat u maar ne keer goe gaan, doe maar ne keer goe zot!"...

respect!

Getekend,

T!

vaarwel, tot ziens!

2008-03-07T03:02:00.000-08:00

Wat zullen we hem missen, Patrick (patje voor de vrienden, niet voor ons vrees ik). Patrick heeft enkele maanden bij ons gepoetst, om de twee weken.. Een zon in huis was hij! Bovendien stond de vriendelijkheid met volle overtuiging op z'n gezicht te lezen, en vooral: hij legde alles terug op z'n plaats... Alles was steeds proper, hij deed z'n werk grondig!

De vraag aan jullie is: welk feit uit deze toch wel emotionele afscheidsblogpost is geheel waar? Tip: 't is maar één zinnetje! :)

Getekend,

T

Want ik ga...

2008-03-06T01:56:00.001-08:00

Als er een wisselbeker 'overslapen' bestond... kreeg ik hem, en was die snel van zijn status 'wisselbeker' af. Maar daar gaat het hier niet over... wel over een mogelijke andere wisselbekere, een schaap.

Toen ik naar Zuid-Afrika vertrok kreeg ik van twee vrienden als afscheidscadeau een schaap. Niet zomaar een schaap, wel een schaap dat kan mekkeren met een gaatje in. Het was bedoeld om de eenzame huidhongerige momenten in Zuid-Afrika door te komen... Helaas, had al bagage te veel, dus het schaap bleef thuis... Sinds kort heb ik echter een vriendinnetje (vrouw), en is het schaap dus overbodig... Dus vroeg ik me af of ik dat schaap niet als wisselbeker aan de huisgenoot kan geven... zodat het een soort van troosttrofee wordt voor degene van ons twee die geen lief heeft. Wat denken jullie, is dit een goed idee?

Oh ja, voor echt wanhopige mannen: eventueel willen we het schaap wel verhuren. We kunnen het zelfs in alle discretie maar wel opgeblazen naar uw thuis sturen.

Oh ja bis, het radio-gedoe was best ok, denk ik. Zij het zoooooooo vroeg.

Radio tweeeeeeeee

2008-03-05T05:42:00.000-08:00

We worden oud. En soms wat bekend... Nadat Timmy vorige week een interview met VTM mocht afleggen voor het middagnieuws, kreeg ik daarnet telefoon van Radio 2 (met dank aan Elke): of ik een kort interview wil doen omtrent de Nacht van het Examen, waaraan ik morgen deelneem. Allemaal fijn... enige minpunt... de mensen bellen rond kwart voor zeven...s'ochtends... Leve de huisgenoot die mee gaat helpen mij wakker te maken... Moest u willen luisteren.. het is enkel beluisterbaar op Radio 2 Vlaams-Brabant, ergens tussen twintig voor zeven en zeven uur.

Tot een volgende!

Klasse van twee is geen tweede klasse

2008-03-01T05:20:00.000-08:00

29 februari. Eén dag om de vier jaar. Schrikkeldag. Sommige mensen steken dan een tandje bij, andere mensen doen een hele dag niks, hier ten huize werd ie wat anders gevierd. Overdag werd er ziek gewezen, Stijn op het appartement, Timmy op zijn werk... Tot een uur of vijf.. Toen begonnen we te koken, was Stijn al naar de winkel geweest en waren de aardappelen geschild. We vermanden ons, schoven de ziekte even langs de kant, en gingen hard verder. Aangepaste muziek zoeken, de ovenschotel helemaal klaarmaken, een finishing touch met kaarsjes terwijl de rozen al in water stonden. Reden van dit alles? Twee dames kwamen op bezoek. Dames die we nu eens hadden wijs gemaakt dat we voor een klassevol diner gingen zorgen, en die we een andere keer lasagna beloofden... We probeerden er het eerste van te maken... Het eten en de inkleding werden gesmaakt, wij deden gespeeld bescheiden maar waren o zo fier... Intussen werd er 's avonds over van alles gepraat... van kalkoenen, tot het niets doen van ambtenaars en jeugdige liefdes... Stilaan ebde de tijd weg... samen met de helderheid.. en was het tijd om te gaan slapen.. Om na een welverdiende nachtrust op te staan... blij te zijn dat er nog overschot is van de ovenschotel, maar ook een berg afwas te zien staan. Die de huisgenoot nu, alweer op een helderige manier, aan het doen is...

Eén keer om de vier jaar zijn wij echt lief!

Chaotisch In Te Allegorische Aantrekkelijke Tonen

2008-02-21T13:24:00.000-08:00

Quotes en citaten... ze kunnen een mens eens meewarig doen glimlachen. En meewarig glimlachen, dat kleurt je dag toch een beetje...

Gelezen in het archief van de broeders van liefde: "Een eikel wordt een boom"

En hier ontsproten in huis wegens geen brood meer: "We zijn helemaal ontbrood"

Deze ontbrode jongen, hard proberend om een boom te worden, groet u.

home alone

2008-02-05T23:50:00.000-08:00

Beste vriendjes

Jaja, "'t is hier stil", weerklonk al in één van de reacties, en dat klopt, het is heeeel stilletjes deze week. De huisgenoot zit in afzondering aan zee te thesissen (dat is toch wat mij verteld werd), en dus ben ik alleen thuis. 't Is zelfs wennen eigenlijk: de keukenhanddoek blijft mooi op z'n plaats, de afwas wordt niet ineens pakken groter en er liggen geen humo's in het toilet op de vloer. 't Lijkt allemaal niet te kloppen... :S

Vorige week zaterdag heb ik een zalig dagje gehad, een zangworkshop met the one and only Eva Deroovere! 't Was geweldig! Toen ik tegen kwart voor 1 's nachts terug thuis kwam, was er nog bezoek... een heel weekend zijn we eigenlijk best laat gaan slapen met alle opstaangevolgen vandien...

Zo, tot zover de korte onderbreking van de stilte. Laat jullie maar eens goed gaan, doe maar ne keer goe zot, en klik maar eens op de reactieslink. Maak maar ne keer goe veel lawaai, da 'k wakker blijf...

Getekend,

T

Wat denk jij?

2008-01-30T16:02:00.000-08:00

Geloof jij dat, dat je aan kleine dingen mensen hun karakter kan leren kennen?

Neem nu het senseo-apparaat... van nature uit zou ik het oude 'padje' enkel eruit doen als ik een nieuwe kop koffie wil zetten en er dus een nieuw 'padje' wil insteken. Ben ik daarom iemand die problemen pas wilt oplossen als ze er zijn. Hmz, dat heb ik misschien een beetje, maar kan toch ook echt bezig zijn met problemen die zich nog helemaal niet stellen. Hoe zouden we dat kunnen noemen; negatief vooruit-denken?

Of een ander voorbeeld; iemand wiens kamer rommelig is, is die mentaal ook chaotisch? Wordt gezegd...

Of neem deze avond... eerst een duvel gedronken (iemand anders koos voor mij en vice versa), vervolgens een verse-munt-thee. Ben ik dan een persoon die de ene keer de stoere man wil uithangen en de andere keer een op een vrouwelijke theekranswijze over gevoelige zaken wil babbelen?

Misschien, mjah, misschien tonen kleine dagelijkse dingen toch wel een beetje hoe je karakter is.

Hoe zit dat bij jullie?

altijd een beetje fun in de klas!

2008-01-29T04:00:00.000-08:00

Sommige vragen hebben wel eens onuitgesproken antwoorden, met andere woorden: zo van die antwoorden die je graag wil uitspreken, maar waarvan je nog net optijd denkt: "doe het niet!"...

Ik ben voor de laatste keer met Stijn les gaan geven. Helaas pindakaas, het is nu definitief voorbij! :(
't Was wederom een fijne bedoeling, en vooral een heel actieve klas met grappige vragen, goeie vragen, megapersoonlijke vragen, kortom vanalles.

Even illustreren:
"en.... als gij een lief hebt, hoe gaat dat dan in z'n werking?", vroeg een snuggere leerling. De bal terugkaatsen, was hier 't beste wat ik kon doen, dus vroeg ik hem hetzelfde. Hij antwoordde niet, wat jammer was. Wie weet wat had ik nog kunnen bijleren... Even leek het er dus op dat ik een staaltje seksuele voorlichting uit m'n mouw moest toveren, maar gelukkig bleef het allemaal binnen de perken (ik ben trouwens helemaal geen goeie tovenaar!).

"kunt gij braille lezen?", vroeg een andere slimmerd. Ik wouz eggen: "neen, ik ben analfabeet, en trouwens: lezen is voor saaie mensen!".

Een betere vraag was: "maak jij soms misbruik van je handicap?". Uiteraard moest ik daar hard over nadenken...
Neenee, serieus, 't was tof, en 'k vind het echt spijtig dat het weer voor even gedaan is.

Wat het kokenetentje van zondag betreft, ben ik blij dat ik eens een nuttige bijdrage tot de maaltijd geleverd heb. Wat die bijdrage juist inhoudt, laat ik rustig in het midden...

Voilà, de bureaucratie roept weer, de fax rammelt, outlook schreeuwt om aandacht, de telefoon rinkelt weer opgewekt...

Au revoir!

Timmy

Subjectieve objectiviteit

2008-01-27T11:27:00.000-08:00

Als onderzoeker kan men nooit om zijn eigen subjectiviteit heen. Een bijkomende moeilijkheid is dat de bronnen ook nooit objectief zijn. Neem nu dit samenwonen en onze kookkunsten. Ik kan u verschillende verhalen meedelen, het een zal u bewonderenswaardig vinden voor een samenwoonsel van twee mannen, het andere hoogstwaarschijnlijk typisch. Weet je wat, ik geef je ze allebei...

's Middags schafte de pot mexicano's op frans brood. Niet echt Timmy's favoriet; Stijn kon het daarentegen wel smaken. 's Avonds deden de venten meer hun best: puree met erwtjes en worteltjes en worst. De puree was ok, al was er hier en daar nog een brokje en mocht hij meer gekruid zijn, de erwtjes en worteltjes (met bruin gestoofde ajuin) waren al beter, en de worst die zeer beheerst hier en daar bruin was geworden smaakte echt goed. We leren bij, iedere dag... en regelmatig moet er dan een telefoontje naar een vriendin of een familielid gedaan worden met een kookvraag. Piet Huysentruyt weigert tot hiertoe langs te komen. Dit hadden we nochtans voorgesteld, op voorwaarde dat hij een tolk mee zou brengen.

O ja, aan u allen; als u hier komt, help mij dan de keukenhanddoek steeds op de verwarming te leggen. Tijdens mijn lessen over visuele handicap op school geef ik dit als tip mee aan de leerlingen, dat ze bij een persoon met een visuele handicap alles op dezelfde plaats moeten terugleggen.. zelf die handdoek terugleggen lukt echter iets minder.. arme Timmy. Nou ja, goede raad meegeven zonder ze zelf consequent op te volgen, kan ik al langer. Daar weten ze thuis, van de periode dat ik nog wat heviger voor het milieu supporterde, alles van. Is misschien ook typisch pedagogisch? Je verandert de wereld ook meer door 2 andere mensen het gewenste te laten doen, dan door zelf op jou alleen het gewenste te laten doen, n'est-ce pas? Maar ja... woorden wekken, voorbeelden trekken... wordt dan ook weer gezegd...

Zo, ik ga hier nog een volmagige voorzichtige kleine thesispoging wagen, alvorens ook dit weekend ten einde loopt.

Een fijne werkweek gewenst aan u allen!

een korte nachtstop(om 01:05 uur)

2008-01-26T16:03:00.000-08:00

Lieve mensen

Terwijl ik met Jamiroquai de nacht doorfunk, ligt m’n huisgenoot vrij uitgeteld te snurken. God weet over wat ie droomt….
Jaja, de slaap niet kunnen vatten, is soms zeer frustrerend, maar op momenten zoals nu ook wel een zalig fenomeen. Alleen, de piekermolen draait meestal ook op volle toeren, en kan enkel gestopt worden door lekkere muziek, of meneertje Slaap die je meeneemt…

Zalige nachtgroetjes!

Timmy

een kleine toelichting...

2008-01-25T00:16:00.000-08:00

Beste vrienden en vriendinnen!

Het voor de klas staan, was op zich geweldig! Een stel pubermeisjes doen luisteren, is een puur machtsgevoel, een zaligheid... Ik kreeg wel spontaan een beetje heimwee: wat zou ik nog eens graag transformeren naar de status "leerling"...

De dolle fratsenmaker heeft zichzelf nu ook openbaar gemaakt in een reactie op de desbetreffende blogpost, da's mooi. is het om even het gevoel van pure faam te ervaren? Is het om eventjes in de spotlights te staan? Misschien is het wel om aan te tonen dat sommige mensen zich werkelijk steendood vervelen? In ieder geval, inderdaad, een geslaagd mopje. Stiekem heb ik het naar bloemetjes ruikende speelgoed op het toilet gelegd. Bij elk sanitair bezoekje hoort nu een onbegrensd verlangen naar de hopelijk mooie lente. Ik laat me dan ook af en toe eens goed gaan, en snuif de heerlijke bloemengeur eventjes op. Je ziet, een mens heeft echt niet veel nodig om te kunnen genieten van 't leven...

Maar dan plots komt er een prangende vraag in me op, eentje waar ik het antwoord graag eens wil vernemen, liefst van de grapjas herself: waarom zit er in gods naam bloemetjesgeur in dat ding??? Is dat omdat de mannen zouden kunnen zeggen: "lap, die van ons heeft 't vlaggen!"? Is het eerder voor jezelf bedoeld om dit soort dagen toch wat aangenamer te maken?
Alvast heel erg bedankt voor uw bloemrijke bijdrage!

En voor zij die nog altijd twijfelen aan een eventuele Tea: ze bestaat helemaal niet, neen, niet!

Veel groetjes, en een bloemetje voor alle vrouwen die het momenteel nodig hebben...

Timmy

Samen voor de klas

2008-01-24T07:49:00.000-08:00

Stel je eens voor. Stijn en Timmy samen voor de klas. Aangezien ik parallel een drieluik mocht geven over visuele handicap in het vijfde middelbaar, had ik voor mijn laatste les (waarvan de eerste vandaag was, de parallelles dinsdag) een echte blinde opgetrommeld. Gelukkig is Timmy klein, dus kon ik hem gemakkelijk uit mijn hoed toveren. Dus vertrokken we vandaag, om wat voor acht, naar het Sancta-Maria. Na een ochtendelijke wc-stop in een universiteitsgebouw waren we er helemaal klaar voor. Stijn gaf een inleiding en beantwoordde nog even vragen over een tekst die de leerlingen niet hadden gelezen, en dan was het aan Timmy. Praten over zijn leven, omgangstips, hoe te begeleiden, mobiliteit,... Hij behandelde het allemaal op één uurtje zonder moeite. Met af en toe een kwinkslagerige anecdote. De leerlingen luisterden geboeid.

Geregeld hadden we zin om er een showtje van te maken, maar dat deden we wijselijk niet. Alles voor een goede opvoeding voor onze Vlaamsche politici van morgen, n'est-ce pas?

Hierbij hartelijk dank aan die huisgenoot van mij.

Tot de volgende.

Het verband tussen Timmy en Tea

2008-01-24T07:44:00.001-08:00

Opschudding en hilariteit een kleine week geleden. Hier kwam een nogal vrouwelijk getinte enveloppe aan op naam van Tea De Waele. Na het voorzichtig te hebben geopend bleek het wat ik dacht: een maandverband. De grappige ziel die dit had bedacht had een gratis maandverband aangevraagd voor Tea De Waele. De enveloppe staat als souvenir nog steeds op de kast, het maandverband is vrees ik spoorloos verdwenen. Geweldige mop!

het leven zoals het is...

2008-01-16T00:13:00.000-08:00

06:00 uur, gisterenmorgen, daar gaat m'n wekker, nog altijd hetzelfde geluid dat een kraaiende haan moet voorstellen die al veel wakkerder lijkt dan ik. Huphup, bad in, kleren aan, en om 06:30 uur al helemaal de deur uit! Jaja, 't was een uitzonderlijke dag... Ik moest even Stijn z'n stagerapport nalezen, en dat ging om één of andere reden niet zo vlot op m'n laptop thuis, dus dan maar vroeger naar 't werk... Om 07:34 uur tikte ik in aan de prikklok op kantoor. Ok, misschien moet ik me ronduit schamen, maar 't was een vreselijk vroeg uur naar mijn gevoel! Een welgemeende sorry aan de mensen die nog vroeger moeten opstaan...

08:00 uur, tijd om de huisgenoot wakker te bellen die de eer had om even leraar/meester/meneer te zijn in het middelbaar. Voor hem was 08:00 uur ongetwijfeld ook een reselijk uur...
Overdag wordt er, zoals u in het vorige blogpostje niet meteen kon lezen, toch flink gewrkt. Af en toe een telefoontje naar huis met de vraag: "eten we samen? Kook jij, of bestel ik pizza? Wat doe je vanavond? Ik ben wat later thuis.", enzovoort, net zoals in een goedmarcherend huishouden. In de omgekeerde richting gebeurt dit ook geregeld: "waar ligt m'n usb-stick? Het appartement ligt wat vol, maar ik ruim het allemaal wel op. Hoe laat ben je thuis? Er staan nog zwanworstjes ergens. Ik heb brood en smeerkaas gekocht.", etc.

18:00 uur, ik kom thuis, en introduceer een nieuw ritueel, het toeterritueel! Nu ik een voetbaltoeter heb, moet die af en toe uit de kast. Een auto laat je ook geen weken onberoerd voor je deur staan, toch??? "Bwa, da's toch niet zo luid?", merkt Stijn op. Onterecht, vond ik. Er zat dus niets anders op dan eens binnenshuis te toeteren in plaats van door m'n kamerraam. Een kortstondig gevoel van frustratie bij m'n huisgenoot bewees dat het volune toch hoger bleek dan aanvankelijk gedacht... Het leven is mooi met een toeter!

18:40 uur, tijd voor een potje djembé! In het sportcomplex waar Stijn af en toe ook spieren gaat kweken, werd een Afrikaanse dansles gegeven, en ik mocht meetrommelen! Ik had alvast een lift versierd, en daar maakte Stijn gretig van gebruik om ook even mee te rijden, en zo de sportbehoeften te bevredigen ('t was immers veel te slecht weer op te wandelen...).

21:00 uur, koken maar! Heeerlijk, zo laat nog koken, toch als het met twee is, en dan zalig veel eten tot je in de zetel ploft van pure luiheid. Eens de tweede man onder 't dak begonnen was aan z'n nachtshift was het tijd voor weer een nieuw ritueel onder het motto: drink een pintje wanneer het u past, in bad bijvoorbeeld! Hoe zalig is dat: ondergedompeld in warm water met wat schuim op genieten van een frisse pint zonder al te veel schuim. 't Was bijna perfect...

Laat het potje niet overkoken

2008-01-15T17:23:00.000-08:00

Kent u ze? Mneeh, misschien niet. Mjah, hoewel, sommigen onder jullie misschien wel.
Die dagen waarop u van een hele dag niet zoveel nuttig doet (hoewel 20 pubers een uurtje onderrichten best wel nuttig is)... tot het 22 uur wordt en u vindt dat het welletjes is geweest... Om dan toch nog enkele uren productief te werken. En toch met een half voldaan en stikkapot gevoel in bed te mogen kruipen.

Er is deze avond (het was negen uur) zelfs nog eens echt gekookt op het appartement... en wel door onszelf... Steak met gebakken patatjes en tomaat. Niet slecht voor een kluns. Nou ja, u hebt het resultaat natuurlijk niet gezien (1/2), of geproefd (2/2). Maar naar onze mening doorstond het de test. Al bestond het testpubliek uit mannelijke hongerige magen die niet zoveel zin hadden in echt gezond. Waarschijnlijk het enige testpubliek dat mijn kookkunst nog een beetje kan appreciëren.

Verder heb ik hier de kraan afgebroken deze week (wat twee weken fitness niet kunnen doen) en toetert Timmy er geregeld op los. Over deze twee fenomenen leest u waarschijnlijk later nog wel eens iets. Dus zelfde plaats, andere tijd.

Groeten vanuit een mystiek, rustig en vooral nachtelijk Leuven.

danger?

2008-01-11T03:55:00.000-08:00

Sinds gisteren heb ik misschien een nieuwe angst te overwinnen: de angst voor de thesisstudent! Tegenslagen kunnen een mens boos maken. Hopelijk hou ik er geen blauwtje aan over (blauw oog is zo stom in dit geval he :P ). Nuja, 't komt wel goed. Schouderkloppen geven tot die helemaal kapot is, af en toe een rum-cola gaan brengen met al dan niet meer rum of cola, afhangende van t moment, en dat komt allemaal in kannen en kruiken.

Ik ben ondertussen al wat overbodig is op m'n hoofd helemaal kwijt, en dat is een zaligheid, geloof me. Ellen, jaja, dezelfde als in 't vorige blogpostje, weet van aanpakken. Geef ze iets in haar handen dat op een grasmachien lijkt, en ze is vertrokken! Nog geen 15 minuten later was ik al verlost van al dat haar, nuja, verlost nu ook nog niet helemaal. Even de stofzuiger van onder het stof gehaald, en voilà, probleem gefixt!

En nu weer werken!

Groetje

Timmy

Ze bestaan.

2008-01-10T15:51:00.000-08:00

Ze bestaan. Ze bestaan wel degelijk, mijnheer. Rotdagen met een geweldig slot.

Om half zeven opstaan om naar het Guislainmuseum in Gent te gaan met het oog op de thesis. Belangrijkste conclusie daar was dat de hoofdverantwoordelijke wel dacht dat ze mij kon helpen, maar dat ik een mail moest sturen met alle info die ik nodig had... Dus weer tram en trein op... Om vervolgens, een dutje later, een afspraak bij de promotor te hebben... Een afspraak die me het hele thesisgedoe nog minder deed zien zitten (juiste zin?). Voelde me echt boos en triestig achteraf.

S'avonds was er dan echter nog een geweldige squashpartij met Ellen, die achteraf ook origineel kookte. En vervolgens was het tijd voor nog wat keuvelen met Timmy en Ellen bij een sigaretje/koffie/glaasje wijn/fruitsap/limonade (hangt er van af wiens perspectief je neemt op welk moment van het keuvelen). Oergezellig, superleuk. Deze avond dus nog maar amper gewerkt... maar wel terug wat blij. Ook veel waard.

Stilaan tijd om in bedje te kruipen. Oh ja, de uuraanduidingen op deze blog bij 'berichten geplaatst' kloppen niet, zijn gewoonweg fout... Het is nu immers 1 uur. Nou ja, tijd is een relatief begrip. Behalve bij thesisstress. En zo eindigt de dag weer zoals ie begonnen was.

la première fois

2008-01-08T17:40:00.000-08:00

Ja, het is zover. De eerste werknacht. Morgen is er niet veel gepland in de voormiddag, dus dan werkt een mens eens wat langer door. En het is hier verbazend stil. Hoor Timmy zijn gesnurk niet, hoor enkel mijn eigen getokkel, mijn pc die een stofzuiger lijkt, en zalige muziek. Of hoe werken best aangenaam kan zijn. Koffie blijkt trouwens uitstekend te werken om wat wakker te zijn, dit is nu al de uitvinding van het semester. Leve senseo. Binnen een viertal uur moet die huisgenoot opstaan, langs deze kant wens ik hem virtueel veel succes.

Beste huisbinnenpiepers, een zalige nacht aan u allen.

dolle keukenpret!

2008-01-07T00:09:00.000-08:00

In onze keuken wordt dagelijks veel beweging gesignaleerd. Er wordt gekookt, afgewassen, de frigo wordt regelmatig bijgevuld, en er is zelfs al één keer uit pure noodzaak door onszelf gekuisd! Pure overmacht was het, toen het flesje kriek de kilte in de ijskast niet meer aan kon, en explodeerde, of toch zoiets... Het duurde even vooraleer het goedje weggewerkt was, evenals de plakkerij die erbij hoorde, maar eind goed, al goed! We konden weer lang en gelukkig verder
leven, hopelijk zonder al te veel gesmos.

Aangezien een mens rond 11 uur 's avonds al wel eens honger durft te krijgen, zijn verschillende noodoplossingen rijkelijk voorzien. Lang leve zwanworstfeestjes, chips, hamburgers, maaaaaaar..... ook fruit en af en toe zelfs een versgeperst sapje. Sportmannen moet je goed opvangen nadat ze halfdood uit de fitness komen is mij in het oor gefluisterd. Dat wordt dus nog regelmatig persen geblazen (zucht). Nuja, dan heb ik tenminste ook eens een reden om wat van dat gezond sap binnen te werken.

Zo, en nu is het tijd om in actie te schieten. Er moet toch één iemand de verdiener zijn in huis, toch???

gegroet!

Timmy

wie klopt er daar...?

2008-01-05T13:18:00.000-08:00

24 december, afgelopen jaar, een ongeduldige mens aan de deurbel, en dan.... Een lift die compleet overladen op 't derde aankomt. Latten, planken, enzovoort, het werd allemaal binnengeduwd, hoe meer, hoe beter! En ja hoor, ook twee mensen staken de kop op: Stijn vergezeld door de papa, helemaal klaar voor een dagje geklus, en dat op de vooravond van kerstmis dan nog wel.. Amper een dag later stond alles ongeveer op poten. Over de hoogslaper van Stijn bestond nog wel Eenige vrees wat de stevigheid betrof, maar al snel kwamen er concrete oplossingen voor bepaalde problemen uit de bus. Onderhandelingen hierover zijn helaas nog verre van afgelopen… En wat is een huis waar twee nieuwe mannen regeren zonder eten, drinken, snoep en goeie muziek, niets toch? Om u eventjes een idee te geven van de efficiëntie van een nieuwe man: hij koopt drank en snoep voor maaaaaanden! En terecht! Wat ook zeker niet mocht ontbreken, was een mooie "drankkast", uiteraard enkel voor decoratieve doeleinden zoals bij velen het geval is.. Welke zo de belangrijkste huishoudtoestellen zijn in onze keuken? Wel…. De ovenm ag zeker niet vereenzamen, dus die verdient bijna dagelijks een beetje aandacht, maar zeker en vast ook de potten, pannen en ander kookgerei. Jaja, er wordt bij ons ook wel degelijk gekookt! Om onze kookkunsten te vergelijken met die van de vrouwen hebben we al wat gasten over de vloer gehad die aan deze belangrijke vergelijkingstest hebben meegewerkt. Om een bruikbaar resultaat te hebben, zal er gedurende een heels chooljaar de mogelijkheid zijn voor jullie om te komen proberen. Er valt jammergenoeg geen prijs te winnen, of misschien toch: een massage naar keuze van stijn, mezelf,of van allebei tegelijk! dus laat uw kans niet schieten… Zo, genoeg info gedeeld voor een eerste verslagje. Er volgt ongetwijfeld nog meer hilariteit in de toekomst, dus hou hem in de gaten die blog. Veel groetjes vanuit een onvervalste nieuwe nieuwemannenwereld! Timmy